Sa Di Kalayuan

Ang buong paligid ay niyakap ng gabi
At ang mga ilaw ay natatanaw mula sa di kalayuan.
Sa tuwing makikita ko and buwan at bituin,
Ako’y napapaisip,
“Ano ang iyong ginagawa?”

Hindi kaya’y ikaw ay may iniisip?
Sino o ano ang nilalaman ng iyong isipan?
Natitiyak kong ako’y wala para sa iyo.

Ikaw kaya’y nakatulala sa langit?
Nababatid ang buwan, mga bituin; mga obra?
Kalungkutan man ang dumapo sa aking puso,
Hindi ako mawawala.

Umaasang ika’y nakatingin sa kalangitan.
Hindi ka mag-iisa’t magdurusa
Pagka’t narito ako, pinagmamasdan ang langit—
At tayo’y nasa iisang daigdig.

Acknowledgment is due to Ang Tulay (SY 2002-2003), the official Filipino student publication of Benguet State University-Secondary Laboratory School, where the poem was first published.


MyFreeCopyright.com Registered & Protected

Advertisements

Published by

Recis Dempayos

Budding YouTuber / vlogger, occasional blogger, aspiring multimedia artist.

Enjoyed this article? Make your thoughts known by leaving a comment!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s